Κρίσεις άγχους και Πανικού

Στην ανάπτυξη του άγχους φαίνεται να εμπλέκονται ποικίλα νευρωνικά συστήματα, να ενοχοποιείται μια σειρά από νευροανατομικές θέσεις και να υποδεικνύονται διάφορα ορμονικά επίπεδα δυσλειτουργίας. Η GABA-νεργική υπόθεση βασίζεται στα ευρήματα ότι οι βενζοδιαζεπίνες αυξάνουν τη λειτουργία του GA-ΒΑ-Α υποδοχέα, επιτρέποντας την εισροή ανιόντων χλωρίου στο κύτταρο. Η νοραδρενεργική υπόθεση βασίζεται στα ευρήματα μιας ανώμαλης δραστηριότητας του υπομέλανα τόπου και σε προσυναπτική υπο-ρύθμιση των νορεπινεφρικών νευρώνων, ενώ τέλος η σεροτονινεργική θεωρία στηρίζεται στην υπόθεση ότι επικρατεί μια υπερευαισθησία των 5-ΗΤ υποδοχέων. Νευροανατομικά, φαίνεται ότι μια κρίση άγχους ή πανικού, μπορεί να ξεκινήσει από προμηκικούς χημειοϋποδοχείς, από το γεφυρικό υπομέλανα τόπο ή τη μεσεγκεφαλική ραχιαία ραφή. Το άγχος αναμονής για την επικείμενη κρίση φαίνεται να εδρεύει στο λιμπικό λοβό, ενώ η φοβική-αποφευκτική συμπεριφορά στον προμετωπιαίο λοβό. Σε ορμονικό επίπεδο, φαίνεται ότι η νευροενδοκρινική απάντηση σε στρεσσογόνα ερεθίσματα είναι η αύξηση των κατεχολαμινών και των γλυκοκορτικοειδών, ενώ πολλά άλλα επίσης πεπτίδια όπως η βαξοπρεσσίνη, η προλακτίνη, οι γοναδοτροπίνες, η TSH και άλλες φαίνεται να εμπλέκονται. Οι τελευταίες μελέτες υποδεικνύουν ότι το σύστημα CRIΙ και.το σύστημα υπομέλανα τόπου-νορεπινεφρίνης δημιουργούν ένα βρόγχο θετικής ανάδρασης, που παράγει αρκετές από τις κλινικές και βιοχημικές εκδηλώσεις των κρίσεων του άγχους.

Του Ορέστη Γιωτάκου

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε όλο το Άρθρο.