Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή

Τα βασικά χαρακτηριστικά της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής (ΓΑΔ) είναι η σημαντική παρουσία άγχους και ανησυχίας που συμβαίνουν στη διάρκεια περισσότερου από το μισό χρόνο για τουλάχιστον 6 μήνες. Οι ασθενείς με ΓΑΔ έχουν συχνά σημαντική επιβάρυνση στη ποιότητα ζωής. Οι ασθενείς αυτοί βρέθηκε ότι έχουν αυξημένη οικονομική εξάρτηση, πολλά σωματικά ενοχλήματα, στοιχεία της προσωπικότητας που προκαλούν δυσπροσαρμοστία και αυξημένη θνησιμότητα.
Οι ασθενείς έχουν μεγάλη δυσκολία στο να ελέγξουν την ανησυχία, ενώ το άγχος συνοδεύεται με τουλάχιστον 3 από τα ακόλουθα: αίσθηση κινητικής ανησυχίας, δυσκολία στη συγκέντρωση, ευερεθιστότητα, διαταραχή ύπνου και μυϊκή τάση. Το άγχος εστιάζεται σε ένα μεγάλο αριθμό καθημερινών γεγονότων και δραστηριοτήτων. Η ένταση και η διάρκεια της ανησυχίας απέχει πολύ από αυτήν που θα αντιστοιχούσε στην πραγματικότητα και  στις συνέπειες του φοβούμενου γεγονότος, γεγονός που καταλήγει σε σημαντική δυσλειτουργία. Ενήλικοι με ΓΑΔ ανησυχούν συνήθως για όλα τα καθημερινά γεγονότα, όπως για τις ευθύνες της δουλειάς, τα οικονομικά, την υγεία των μελών της οικογένειας, για τα παιδιά τους, για τις μικροδουλειές του σπιτιού, για την ακρίβεια στα ραντεβού, κλπ. Τα παιδιά με ΓΑΔ τείνουν να ανησυχούν για την απόδοση και τους βαθμούς  τους στο σχολείο, τη σύγκριση με τα άλλα παιδιά, την ακρίβεια των πράξεών τους και την καταστροφολογική τους ερμηνεία. Κατά την πορεία, ο εστιασμός της ανησυχίας μπορεί να στρέφεται από ένα αντικείμενο σε άλλο.
Η ΓΑΔ είναι διπλάσια σε συχνότητα στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Η επικράτηση 1 έτους είναι περίπου 3%, ενώ όλης της ζωής 5%. Η έναρξη της διαταραχής συμβαίνει συχνά κατά την παιδική ηλικία, αν και το να αρχίζουν τα συμπτώματα στα 20 δεν είναι ασύνηθες. Η πορεία της νόσου είναι χρόνια και συχνά επιδεινώνεται με το στρες. Οι ασθενείς με ΓΑΔ συχνά έχουν καταθλιπτικά συμπτώματα, όπως απελπισία, αίσθηση ματαίωσης και έλλειψης αξιών. Η κατάχρηση αλκοόλ, βαρβιτουρικών και αγχολυτικών φαρμάκων είναι συχνή στους ασθενείς αυτούς. Η συννοσηρότητα χρόνιας κατάθλιψης και ΓΑΔ είναι πολύ υψηλή. Επίσης, μερικοί ασθενείς με ΓΑΔ έχουν ιστορικό με περιστασιακές κρίσεις πανικού.
Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις περιλαμβάνουν φαρμακοθεραπεία και ψυχοθεραπεία, όπως ψυχοθεραπεία προσανατολισμένη στο εγώ καθώς και γνωσιακές-συμπεριφορικές τεχνικές. Δεν υπήρξε κάποια μελέτη που να δείξει ότι κάποια θεραπευτική προσέγγιση είναι ανώτερη από άλλη. Η φαρμακολογική θεραπεία επικεντρώνεται στις βενζοδιαζεπίνες, τη βουσπιρόνη (Bespar), στα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (TCAs), όπως αμιτριπτιλίνη (Saroten), στους εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), όπως παροξετίνη (Seroxat) και φλουοξετίνη (Ladose), και στους αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs), όπως βενλαφαξίνη (Efexor).